|
 Akseki İlçesi Antalya ve Konya arasında, Toroslar’ın eteklerinde kurulmuş olup Konya’ya 153 km. , Antalya’ya 155 km mesafededir. İlçeye bağlı belde ve köy yollarının tümü asfalttır.
İlçede 41 köy ve 6 belde mevcut olup, nüfusun büyük çoğunluğu İlçe merkezinde ve beldelerde yaşamaktadır. Köylerdeki, nüfus oranı düşüş göstermekte ve genellikle köy nüfusu yaşlı kişilerden oluşmaktadır.
 İlçe, sahip olduğu doğal güzellikleri ve de temiz havasıyla alternatif turizmin önemli merkezlerindendir. Antalya ili ve çevresinde son yıllarda görülen turizm alanındaki gelişmelere paralel olarak, Akseki İlçesi’nde de turizm faaliyetleri gelişmektedir. Avcıların ve turistlerin uğrak yeri olan Akseki, "KARDELEN ÇİÇEĞİ' nin ana yurdudur.
Sırtını Toroslar’a yaslamış güzelim dağ köyleri ile Akseki; doğa koşullarına öncelik tanıyan ve insana dönük tüm değer yargılarını yansıtan bir mimarlık bilgisi ile kurulmuştur. Akseki yöresi orman köyleri; taş duvar ustalığının yanı sıra kapılar, pencere kafesleri ve kepenkleri de sanatın zirvesine çıkan gelişmiş bir ahşap işçiliğinin örnekleridir. Toros Dağları’nın kalker kayalarından oluşan bir zemine oturan beşik çatılı evler, doğal malzemenin olgun ve köklü bir mimari gelenekle kullanıldığı Akdeniz yöresinin klasik ev planını yansıtır.
 Konut dokusu ise, yaklaşık 80-100 yıllık bir geçmiş ile konfor koşullarının gerektirdiği belirgin küçük değişiklik ve yenilenmelerle günümüze aktarılmıştır. Eğimli bir araziye yerleşmiş konut dokusunun belirgin özelliği, eğime paralel ve dik olarak açılmış yollar üzerinde ayrık yapı nizamında yapılmış bahçeli yapılardan oluşmasıdır. Yapıları mülkiyet durumuna göre örülmüş taş bahçe duvarları ile çitler birbirinden ayırmaktadır. Akseki evlerinde kat sayısını belirleyen etkenler arasında birinci etken ekonomik nedenler, ikinci etken de yapının eğimli arazideki durumu ve sokak ilişkisidir. Topografyanın yoğun olduğu noktalarda ve eski dokuda bugün mevcut olan yapıların genelinde iki kat bulunmaktadır. (Zemin kat ve birinci kat olarak adlandırılabilir.) Ancak sayı olarak beş evi geçmeyecek olan ve o zamanki yapı sahiplerinin ekonomik durumlarına göre oluşturulmuş ve bugün konak olarak nitelendirilebilecek üç kattan oluşan yapılar da bulunmaktadır.
Tarihi eski evleri meşhurdur. Kardelen Çiçeğini ve meşhur tarihi eski evlerini görmek için yerli ve yabancı turistler ilçeyi ziyaret eder.Giden Gelmez Dağları, dağ keçisi koruma ve av sahası avcıların ücretli olarak devamlı avlanacağı yer olup, Sinan hoca ve Gümüşdamla köylerinde kurulan alabalık üretme tesisleri avcıların ve turistlerin uğrak yerleri arasındadır. Göktepe Yaylası, Çimi Yaylası, Irmak Vadisi, 340 metre derinliğindeki Bucakalan Mağarası, ilçe merkezindeki Merkez Camii görülmeye değer diğer eserlerin başında gelmektedir. İlçenin meşhur eski tarihi evleri yerli ve de yabancı turistlerin büyük ilgisini çekmektedir.
İlçe Akdeniz İklimi ve karasal iklimin etkisindedir. Yaz aylarında ısı +28 / 34°C , ilkbaharda +14 / 19°C , kışın -18 / 19°C arasında değişir. Ortalama yıllık yağış miktarı 1068,2 mm’dir. Ancak bu miktardan yaz aylarına düşen pay oldukça azdır. Yağışta görülen bu düzensizlik ve ekilebilir alanların azlığı nedeniyle tarımsal faaliyetlere az rastlanmaktadır.
 Manavgat Irmağı’nın oluşturduğu büyük bir vadi ile Toroslar’ ın genel yapısına uygun engebeli ve dağlık görünüm arz etmektedir. Doğusunda Gündoğmuş ve Bozkır, batısında Manavgat ve İbradı , kuzeyinde Beyşehir ve Seydişehir, güneyinde Manavgat ve Gündoğmuş ilçeleri yer alır. Arazinin büyük çoğunluğu sedir, çam ve köknar ağaçları ile kaplı olup, yer yer Akdeniz tipik bitki örtüsü olan maki türü bodur ağaçlara rastlanmaktadır. İlçenin rakımı 1050 metredir.
Küçük aile yapısının görüldüğü İlçede ve köylerde akrabalık bağları kuvvetlidir. Halkın okuma - yazma oranı yüksek olup, okumaya, kültüre önem verilmekte, liseyi bitiren geçler kazandıkları taktirde üniversiteye devam etmekte, kazanamayanlar ise büyük şehirlerdeki akrabalarının yanlarına giderek ticaretle uğraşmaktadırlar. Merkezde ve köylerde kalanların çoğunluğu yaşlı nüfus olup, çiftçilikle uğraşmaktadır. Bunun yanında halkın dayanışma duygusu birleştirici rol oynamakta, her köyde mevcut bulunan yardımlaşma dernekleri, köylüler arasında dayanışmayı arttırmaktadır. Derneklerin finansmanı ise İlçe dışında yaşayan işadamları tarafından sağlanmaktadır.
 El sanatları ve ticaret gelişmiştir. Kısıtlı tarım alanlarında da incir, üzüm, susam, darı, arpa, buğday yetiştirilir. Az oranda küçükbaş hayvancılık yapılır. Ekilen arazinin az olmasına karşın bağcılık, arıcılık, cevizcilik ve badem yetiştiriciliği yaygındır. Sulanabilen arazilerde meyvecilik ve sebzecilik yapılmaktadır. İlaç sanayinde kullanılmak üzere ihraç edilen nergis soğanı, kekik, kereste, canlı hayvan derisi, tereyağı, peynir ve bal ilçe ticaretinde önemli yer tutar.
Akseki’de Av turizmi, Doğa Turizmi, Yayla Turizmi, Kültür Turizmi, Mağara Turizmi, Dağcılık, Kış Turizmi alanında turizm faaliyetleri görülmektedir.
İlçe merkezinde 8 , 41 köy ve 6 beldede toplam 74 cami mevcuttur. İlçe merkezindeki Merkez Camii tarihi ve mimari özellikleri nedeniyle büyük öneme sahiptir.
|
